سینمای جنگ از ابتدای تولد سینما تاکنون به نمایش جنگ و پیامدهای آن پرداخته است. در ابتدا، فیلمسازانی مانند دیوید وارک گریفیث با آثاری مانند قلب های جهان، جنگ را به تصویر کشیدند. با وقوع جنگهای جهانی و پیشرفت فناوری، این ژانر پیچیدهتر شد و زیرگونههای مختلفی مانند جنگ مقدس، ضدجنگ و دفاع مقدس شکل گرفت. آثار جنگی گاه حماسی و میهنپرستانه هستند و گاه با نگاهی انتقادی، پوچی و ویرانی جنگ را نشان میدهند.
در سینمای ضدجنگ، تمرکز بر تلفات انسانی، بیمعنایی جنگ و رنج بازماندگان است. فیلمهایی مانند غلاف تمام فلزی و متولد چهارم جولای از نمونههای شاخص این رویکرد هستند. در مقابل، سینمای دفاع مقدس، مانند آثار ایرانی آژانس شیشهای و مهاجر، به جنگهایی با انگیزههای الهی و ارزشهای معنوی میپردازد و تفاوت بنیادینی با جنگهای متعارف دارد.
سینما همچنین ابزاری برای مدیریت افکار عمومی پیش و پس از جنگ بوده است. در آمریکا، فیلمهایی مانند کازابلانکا برای توجیه جنگ ساخته شدند، درحالی که پس از شکست در ویتنام، آثاری مانند شکارچی گوزن به انتقاد از جنگ پرداختند. امروزه، با توجه به اهمیت جهاد و مقاومت در جهان اسلام، تبیین شاخصهای سینمای دفاع مقدس برای خلق آثار تأثیرگذار ضروری است.
پژوهشگر: احسان بختیاری
تدوینگر: محمد نصرالهی
گوینده: سادات شریف
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟